امام علی ( ع ) و ارتباطات مردمی

امام علی ( ع ) و ارتباطات مردمی
تهیه و تنظیم از :  سارا خسروی . کارشناس ارشد مدیریت فرهنگی
سیزدهم رجب ، سالروز میلاد خجسته امام علی علیه السلام نزدیک است . کتاب شریف نهج البلاغه به عنوان برادر قرآن ، حاوی معارف و تعالیم بسیار آموزنده ای است که در ابعاد مختلف میتواند برای ما انسانها الگو و سرمشقی سعادت آفرین باشد . در این نوشتار بصورت مختصر تعداد ۲۲ حکمت از نهج البلاغه ( ترجمه مرحوم محمد دشتی ) را که مرتبط با موضوع ارتباطات مردمی و روابط عمومی میباشند،  انتخاب و تنظیم نموده ایم که امید است مفید باشند .
1- حکمت ۱۰ :  با مردم آنگونه معاشرت کنید، که اگر مردید بر شما اشک بریزند ، و اگر زنده ماندید ، با اشتیاق سوى شما آیند.
2 – حکمت ۱۲ :  ناتوان ترین مردم کسى است که در دوست یابى ناتوان است ، و از او ناتوان تر آن که دوستان خود را از دست بدهد.
3- حکمت ۱۴ :  کسى را که نزدیکانش واگذارند ، بیگانه او را پذیرا مى گردد.
4– حکمت ۲۱ :  ترس با ناامیدى ، و شرم با محرومیّت همراه است ، و فرصت ها چون ابرها مى گذرند ، پس فرصت هاى نیک را غنیمت شمارید.
5- حکمت ۳۸ :  به فرزندش امام حسن علیه السّلام فرمود: پسرم چهار چیز از من یاد گیر (در خوبى ها)، و چهار چیز به خاطر بسپار (هشدارها)، که تا به آنها عمل مى کنى زیان نبینى:
الف-  خوبى ها  : ۱-   همانا ارزشمندترین بى نیازى عقل است، ۲-  و بزرگ ترین فقر بى خردى است . ۳-   و ترسناک ترین تنهایى خودپسندى است. ۴-  و گرامى ترین ارزش خانوادگى، اخلاق نیکوست.
ب-  هشدارها  : ۱-   پسرم از دوستى با احمق بپرهیز، چرا که مى خواهد به تو نفعى رساند امّا دچار زیانت مى کند. ۲-  از دوستى با بخیل بپرهیز، زیرا آنچه را که سخت به آن نیاز دارى از تو دریغ مى دارد. ۳-  و از دوستى با بدکار بپرهیز، که با اندک بهایى تو را مى فروشد. ۴-  و از دوستى با دروغگو بپرهیز، که او به سراب ماند: دور را به تو نزدیک، و نزدیک را دور مى نمایاند.
6- حکمت  ۵۰ :   دل هاى مردم گریزان است ، به کسى روى میآورند که خوشرویى کند.
7 – حکمت ۵۹ :  آن که تو را هشدار داد ، چون کسى است که مژده داد.
8- حکمت ۸۲ :  شما را به پنج چیز سفارش مى کنم که اگر براى آنها شتران را پر شتاب برانید و رنج سفر را تحمّل کنید سزاوار است : کسى از شما جز به پروردگار خود امیدوار نباشد، و جز از گناه خود نترسد، و اگر از یکى سؤال کردند و نمى داند، شرم نکند و بگوید نمى دانم، و کسى در آموختن آنچه نمى داند شرم نکند، و بر شما باد به شکیبایى، که شکیبایى، ایمان را چون سر است بر بدن و ایمان بدون شکیبایى چونان بدن بى سر، ارزشى ندارد.
9 – حکمت ۱۳۴ :  دوست ، دوست نیست مگر آن که حقوق برادرش را در سه جایگاه نگهبان باشد : در روزگار گرفتارى، آن هنگام که حضور ندارد، و پس از مرگ.
10- حکمت ۱۶۱ :  هر کس خود رأى شد به هلاکت رسید، و هر کس با دیگران مشورت کرد، در عقل هاى آنان شریک شد.
11- حکمت ۱۷۳ :  آن کس که از افکار و آراء گوناگون استقبال کند، صحیح را از خطا خوب شناسد.
12- حکمت ۱۸۲ :  آنجا که باید سخن درست گفت، در خاموشى خیرى نیست، چنانکه در سخن نا آگاهانه نیز خیرى نخواهد بود.
13 – حکمت ۲۲۴ :  با سکوت بسیار، وقار انسان بیشتر شود، و با انصاف بودن، دوستان را فراوان کند، و با بخشش، قدر و منزلت انسان بالا رود، و با فروتنى، نعمت کامل شود، و با پرداخت هزینه ها، بزرگى و سرورى ثابت گردد، و روش عادلانه، مخالفان را درهم شکند، و با شکیبایى در برابر بى خرد، یاران انسان زیاد گردند.
14 – حکمت ۲۳۹ :  هر کس تن به سستى دهد، حقوق را پایمال کند، و هر کس سخن چین را پیروى کند دوستى را به نابودى کشاند.
15 – حکمت ۲۸۱ :  اندیشیدن همانند دیدن نیست ، زیرا گاهى چشم ها دروغ مى نمایاند، امّا آن کس که از عقل نصیحت خواهد به او خیانت نمى کند.
16 – حکمت ۳۰۴ :  نیازمندى که به تو روى آورده فرستاده خداست، کسى که از یارى او دریغ کند، از خدا دریغ کرده، و آن کس که به او بخشش کند، به خدا بخشیده است.
17 – حکمت ۳۴۰ :  پاکدامنى زیور تهیدستى، و شکرگزارى زیور بى نیازى (ثروتمندى) است.
18 – حکمت ۳۷۱ :  هیچ شرافتى برتر از اسلام، و هیچ عزّتى گرامى تر از تقوا، و هیچ سنگرى نیکوتر از پارسایى، و هیچ شفاعت کننده اى کار سازتر از توبه، و هیچ گنجى بى نیاز کننده تر از قناعت، و هیچ مالى در فقر زدایى، از بین برنده تر از رضایت دادن به روزى نیست. و کسى که به اندازه کفایت زندگى از دنیا بردارد به آسایش دست یابد، و آسوده خاطر گردد، در حالى که دنیا پرستى کلید دشوارى، و مرکب رنج و گرفتارى است، و حرص ورزى و خود بزرگ بینى و حسادت، عامل بى پروایى در گناهان است، و بدى، جامع تمام عیب ها است.
19- حکمت ۳۸۱ :  سخن در بند توست، تا آن را نگفته باشى، و چون گفتى، تو در بند آنى، پس زبانت را نگهدار چنانکه طلا و نقره خود را نگه مى دارى، زیرا چه بسا سخنى که نعمتى را طرد یا نعمتى را جلب کرد.
20 – حکمت ۳۹۶ :  مرگ بهتر از تن به ذلّت دادن و به اندک ساختن بهتر از دست نیاز به سوى مردم داشتن است. اگر به انسان نشسته در جاى خویش چیزى ندهند. با حرکت و تلاش نیز نخواهند داد، روزگار دو روز است، روزى به سود تو، و روزى به زیان تو است، پس آنگاه که به سود تو است به خوشگذرانى و سرکشى روى نیاور، و آنگاه که به زیان تو است شکیبا باش،
21 – حکمت ۴۰۱ :  هماهنگى در اخلاق و رسوم مردم، ایمن ماندن از دشمنى و کینه هاى آنان است.
22 – حکمت ۴۶۱ :  غیبت کردن ، تلاش ناتوان است.